De historie van de schuurkerk begint met het ontstaan van een gemeenschap van gelovigen die, om gezamenlijk hun geloof te beleiden en om als zelfstandige gemeente te kunnen bestaan, een centraal gelegen gebouw zocht om hun erediensten te kunnen houden.

In 1846 is daartoe een huis annex schuur aan het Kerkpad te Krabbendam aangekocht, dat na verbouwing en voorzien van gotische ramen heeft dienstgedaan als plaats van samenkomst en eredienst. De kerk wordt voornamelijk gebruikt voor de Gereformeerde Kerk, maar is vanaf heden ook voor andere doeleinden te gebruiken.

Het kerkgebouw is enkele malen aangepast en uitgebreid en omvat naast een kosterswoning tevens een accommodatie voor doordeweekse activiteiten, onder de naam: ’t Trefpunt. Het geheel staat te boek als een zgn. Schuurkerk en staat op de lijst van Rijksmonumenten.

De gebruikers van het kerkgebouw komen, net als in de beginjaren, niet alleen uit Krabbendam, maar uit de min of meer wijde omgeving. Het gebied van de Kerk ligt dan ook verspreid over de burgerlijke gemeentes Harenkarspel en De Zijpe. Het grootste aantal gemeenteleden woont thans in Warmenhuizen. Verder behoren tot het ressort van de Kerk, naast Krabbendam en Warmenhuizen, de woonkernen Schoorldam (ged.), Eenigenburg, Burgerbrug, Sint Maartensvlotbrug en Petten. Maar er wonen ook gemeente-(voorkeurs-) leden in: Tuitjenhorn, Koedijk, Kolhorn, ‘t-Rijpje en Kalverdijk.

In de na-oorlogse tijd (na 1945) is de streek door ruilverkaveling ingrijpend veranderd. Ook zijn er in de nabije omgeving verschillende parken ontstaan met vakantiehuizen. Door deze ontwikkelingen is steeds sprake geweest van een bescheiden, doch gestage import van mensen van buiten, die dikwijls éérst vele jaren als vakantieganger of gastlid kennis maakten met de Krabbendammer Kerk, om zich hier vervolgens definitief te vestigen. Mede door deze invloed heeft de Kerk te Krabbendam, als een vanouds traditionele Gereformeerde Kerk, zich ontwikkeld tot een gemeente, die gespitst is op gasten.

In de eerste eeuw van haar bestaan is de Kerk dus een echte plattelandsgemeente, met leden vooral afkomstig uit kringen van arbeiders en kleine boeren. Door de bovengeschetste ontwikkeling en alsmede door de sterke groei van de dorpen in Harenkarspel en de bijbehorende migratie, is de samenstelling van de bevolking behoorlijk veranderd. De omgeving is nog steeds te karakteriseren als platteland, maar onmiskenbaar verstedelijkt. Het ledenbestand van de kerk is dan ook niet meer overwegend agrarisch. De gemeenteleden zijn werkzaam in alle sectoren van arbeid.

De leeftijdsopbouw wijkt niet opvallend af van elders. Een lichte vergrijzing valt waar te nemen, maar sinds 2005 is er ook opnieuw gestart met een open, maandelijkse jeugdclub van 10 tot 13 jaar met een gemiddelde aanwezigheid van 15 deelnemers.

Informatie over de meer algemene geschiedenis van Krabbendam, het kerkgebouw en de omgeving vindt u onder de volgende links:

Meer informatie over Krabbendam : nl.wikipedia.org/wiki/Krabbendam